Een uil

Met de kerstdagen van 2011, kregen schoonfamilie en vrienden, als verrassing, een geheel persoonlijk mini-Animaaltje. De komende tijd zal ik al deze verhaaltjes hier posten. Illustraties: Sanne Groenendaal.

In iedereen schuilt een klein diertje. Een levend en bezield vonkje, essentie van jouw zijn. Jij bent een:

Uiltje Leo kon nog net zijn evenwicht bewaren. Een straf briesje waaide zowat alle blaadjes van de bomen. Het schemerige, oude bos stond er maar verlaten bij. Takjes zwiepten onstuimig heen en weer. Uiltje Leo trok zijn broekje op en hield zich zo stevig mogelijk vast. Gemene windvlagen sjorden aan zijn veren en kleertjes, en deden hem bijna van zijn tak struikelen. “Kijk nou uit, uilskuiken, straks val je er nog van af…” mompelde hij vrij verstaanbaar in zichzelf. Afvallen valt uiltjes doorgaans best wel zwaar, maar bij Leo waren er de laatste tijd behoorlijk wat pondjes gevlogen. Weer moest hij zijn broekje ophijsen. Met een laatste stormachtige ruk ging de wind plots liggen en werd slank uiltje Leo toch nog van zijn te dunne takje geblazen. Het is maar goed dat hij toen, tuimelend van tak naar tak, toevallig op de dikste, stevigste stam in het bos wist neer te fladderen.