“Een big” en “Twee schapen en lammetjes”

Met de kerstdagen van 2011, kregen schoonfamilie en vrienden, als verrassing, een geheel persoonlijk mini-Animaaltje. De komende tijd zal ik al deze verhaaltjes hier posten. Deze keer een dubbele, omdat het om een stelletje gaat. Illustraties: Sanne Groenendaal.

In iedereen schuilt een klein diertje. Een levend en bezield vonkje, essentie van jouw zijn. Jij bent een:

Biggetje Fabian rolde nog wat rond in de modder. Het was al een ernstig relaxt dagje geweest, maar na dit gebuitel in de drek, kon het allemaal helemaal niet meer kapot. “Jonguh, en gisteren had je er nog zo flink de varkenspest in. Zie je nou wel, gewoon chille mannetje…” sprak biggetje Fabian zichzelf belerend toe. Soms dacht men dat hij zo lui was als een varken, of zo dom als het achtereind van eentje, maar dat sloeg natuurlijk als een tang op een zwijn. Feestvarkentjes met de sterke behoefte tot ware relaxatie zijn nou eenmaal vaker onbegrepen. “Je weet toch.” Biggetje Fabian stond kordaat op, en met zijn staartje in een strakke krul zette hij zijn vet leipe varkensdraf in. ‘Culturele Maatschappelijke Vorming’, dat varkentje zou hij wel even wassen. “Wat denk jij nou, ik doe gewoon lekker mijn dingetje. Laat ze maar bitchen, mijn naam is varkenshaas.”

In iedereen schuilt een klein diertje. Een levend en bezield vonkje, essentie van jouw zijn. Jij bent een:

Schaapje Aniek vertelde weer een zoet verhaaltje. Ieder kleuterlammetje keek met grote zwarte schapenogen naar haar lieve, wollige juf en luisterde heel soms zelfs eventjes ademloos toe. “En toen hoorde Schapenmoei een piepklein, schaapachtig stemmetje achter zich. En weten jullie wat die zei?” De kindertjes stonden klaar om luid blatend hun favoriete lievelingszin uit hun favoriete lievelingssprookje mee te blèren. Een harde klop op deur deed hen echter onverwachts verstommen. “Aniek! Je krijgt een nieuw stalletje!” kwam haar collega als een stormram met de deur in huis vallen. De ooitjesjuf schrok zich ronduit lam en keek haar kleine melkbaardjes verwonderd aan. Wat een verrassing! Maar, waar zou ze haar spulletjes allemaal laten? Een ogenblik vergat ze alles om zich heen. Haar prachtige tafel met vijf pootjes, daar in de hoek. Oh, en fraaie lambrisering in de hele hooikamer! Alleen, dacht ze ineens vreselijk verontrust, waar laat ik dan manliefs modderige trog?